Schatgraven

Voordat het nieuwe marmoleum gelegd kon worden, moest het oude linoleum en de spaanplaten ondervloer eruit gehaald worden. Twee dagen lang hebben we een houten vloer met verfvlekken en ontzettend veel schroefgaten gehad. We konden nu echter wel (voor het eerst sinds we hier wonen) onder de vloer komen.

Uiteraard moest ik in de kruipruimte kijken. Gelukkig dat ik het gedaan heb, want ik ben een hoop souvenirs uit het verleden tegengekomen. Ons huis was vroeger een tabakszaak en ik heb o.a. heel wat oude prijskaartjes gevonden. Het mooiste vond ik echter een verfrommeld papieren zakje met de naam en—voor ons natuurlijk het belangrijkste—het adres erop.

Ook kwam ik een aantal restanten uit WOII tegen: een cent uit 1943 en een aantal distributiebonnen.

Geschiedenis wordt ineens heel tastbaar en werkelijk. Niet langer weet je alleen dat er een sigarenzaak heeft gezeten, maar door het vinden van de prijskaartjes en een zakje kun je de winkel weer even aanraken. We wisten ook dat dit huis van voor 1940 was, maar een paar bonnen en een cent laten je die tijd kort beleven: Ook hier was het echt oorlog.

Een grafisch ontwerper is in zekere zin het tegenovergestelde van een archeoloog. Hij legt het heden vast zodat de mensen in de toekomst iets van deze tijd kunnen zien en beleven.

Typografie: Pimp my ride

Er wordt wel eens gezegd dat taal het voertuig van onze gedachten is.

Een schrijver kiest bewust met welk voertuig hij/zij de gedachte/boodschap wil vervoeren.
Ik vergelijk dat voor het gemak maar even met autorijden.

Als je gaat verhuizen heb je waarschijnlijk behoefte aan veel laadruimte. Hoewel het prettig is om snel van het oude naar het nieuwe huis over te gaan, is de snelheid waarmee het voertuig zich beweegt niet echt van belang. Twee keer rijden kost in ieder geval meer tijd.

Op het racecircuit heb je aan zo’n grote vrachtwagen niet veel. Tijdens een autorace probeer je fracties van een seconde sneller te zijn dan je concurrent en al die logge laadruimte werkt in dat geval tegen. De keuze voor het voertuig is echter niet zo vaak voor de (typo-)grafisch ontwerper weggelegd. Ontwerpers maken van een ritje ‘Your Special Ride‘:

Pimp my Ride

Het voertuig wordt aangepast aan jouw wensen en behoeften.
In zo’n verhuiswagen past misschien veel, maar als we het dak iets ophogen en de laadklep bol maken, krijgen we ook de antieke kast van tante nog mee. En als we de spoilers van de racewagen 2 centimeter verlengen, halen we 300 km per uur in de bocht en winnen we tweehonderdste van een seconden op de eindtijd.

ToDo 2008

Eind 2007 heb ik samen met Henk van den Hul van Digidruk VANDENHUL een kalender gemaakt met allerlei dingen die je in 2008 kunt doen. Het jaar is nog niet voorbij, dus mag er best nog wat op de website komen.

Hoewel ik eerder dit jaar heb gekeken naar een leuke manier om de dingen op de site te zetten, is het er nog niet echt van gekomen. In ieder geval staat hier het PDF-bestand van de kalender. Misschien lukt het dit jaar nog een gadget te maken dat elke dag de “ToDo” laat zien.

Nou dat ging sneller dan ik dacht. Hij staat boven de pagina. Ik heb de titel veranderd in ‘Todo Today’.

Suggesties voor de Todo’s voor 2009 mag je mailen of als commentaar eronder zetten.

Processing

Na de stilte van de afgelopen dagen is er weer even tijd voor experiment. Eén van mijn favoriete ontwerptools is Processing. Door JAVA-achtige programmacode in te typen kun je verschillende soorten beelden genereren. Je kunt werken met afbeeldingen, teksten, vectoren, 3D-modellen, etc.

g glyph

Sinds het eerste jaar van de opleiding grafisch ontwerpen heb ik me afgevraagd wanneer een ‘a’ nog een ‘a’ is. Op zich is dit een vreemde vraag, want een ‘a’ herken je als je er één ziet. Maar de vormen van letters zijn aan een strikt stelsel van regels onderhevig. Een bekend ontwerp-probleem is bijvoorbeeld het onderscheid tussen de ‘1’, ‘I’ en ‘l’. Deze tekens lijken zo sterk op elkaar dat een letterontwerper op subtiele, doch duidelijke wijze het verschil moet aangeven. Er is zelfs een speciale term voor: homoglyphs.

Deze vraag gaf me aanleiding iets met veranderende lettervormen te maken in Processing. De meest ‘computerletters’ bestaan uit ‘vectoren’. Lijnen die tussen een aantal rasterpunten worden getekend (zie afb.).

Die punten kunnen je in Processing vrij makkelijk laten verschuiven over je vlak. De ene letter wordt dus een andere; de letter vervormt. Elke letter bestaat uit drie ‘anchor-points’ en vier ‘control-points’. De ‘g’ is dus eigenlijk niets meer dan:

float[] g = {70,40,-50,60,40,270,80,40,70,130,110,190,10,180};

Het resultaat staat hier. Door letters te typen zullen de punten gaan schuiven en vloeit de ene letter over in de andere. Veel plezier ermee.